Poep eten

Uitwerpselen eten door honden lijkt ons toch net iets minder smakelijk. Meestal wordt hierbij gewezen op een voedselprobleem. Dikwijls is dat ook wel zo, maar er kunnen toch een heleboel andere oorzaken zijn voor het eten van uitwerpselen van dieren. We zetten ze even op een rij.

Zogende teef
Bij een zogende teef is coprofagie de normaalste zaak van de wereld. Zij houdt het nest schoon door alle uitwerpselen op te likken. Zij doet dit tot de pups een leeftijd hebben bereikt van een vijftal weken, daarna stopt het vanzelf. Sommige pups nemen dit gedrag van hun moeder wel eens over maar ook dat stopt vanzelf na een tijdje.
Indien deze pups echter te snel bij hun moeder vandaan worden gehaald zou deze aangeleerde coprofagie langer kunnen aanhouden en een probleem worden. Koop daarom nooit een pup die jonger dan zeven weken bij de teef is weggehaald.

Zindelijkheidstraining en straf
Een belangrijke oorzaak van coprofagie kan ontstaan bij de zindelijkheidstraining. Soms probeert men de pup zindelijk te maken door hem letterlijk met zijn neus op de feiten te drukken. De hond wordt dan met zijn neus tegen de uitwerpselen gedrukt of er zelfs door gewreven. Daarbij geeft men dikwijls een behoorlijke portie verbale straf. De pup leert slechts zelden op deze manier zindelijk te zijn maar hij gaat eerder angst ontwikkelen. Angst voor zijn baas als er uitwerpselen aanwezig zijn. De hond zal dan, om straf te voorkomen, proberen er voor te zorgen dat er nooit meer ergens uitwerpselen te vinden zijn. Deze honden noemt men wel eens recycle honden. Het lijkt wel grappig, een hond die recycleert, maar we moeten ons realiseren dat dit een zeer moeilijk op te lossen probleem is. Om deze vorm van coprofagie te voorkomen dient u een degelijke zindelijkheidstraining door te voeren zonder straf na een ongelukje.

Aandacht en verveling
Sommige honden lijken wel graag gestraft te worden. Of toch, ze hebben er veel voor over om aandacht te kunnen krijgen van hun baas. Meestal op jonge leeftijd kan de hond ontdekken dat hij aandacht krijgt als hij ergens een drolletje heeft liggen. De baas ruimt dit op en zo is hij toch ook een beetje met de hond bezig. Er ontstaat dan wel eens imitatiegedrag, de hond ruimt zelf ook al eens een drolletje op, hij imiteert zijn baas. Hierdoor krijgt hij dan onmiddellijk reactie van de baas. De baas wil er natuurlijk voor zorgen dat zijn hond zich niet meer bezig houd met zulk een wansmakelijkheid. Door deze reactie wordt de coprofagie nog versterkt. De hond interpreteert de reactie van zijn baas als 'eindelijk nog eens wat aandacht'. Zelfs al geeft de baas straf aan zijn hond, het is aandacht. Honden hebben liever negatieve aandacht dan helemaal geen aandacht. Deze vorm van coprofagie vinden we dus meestal terug bij honden die in de regel te weinig aandacht krijgen. Werkhonden die geen werk hebben of huishonden waar de

eigenaars nooit mee bezig zijn zullen dit gedrag eerder vertonen dan honden die zich nooit hoeven te vervelen. Geef de hond voldoende bezigheid en aandacht zodat hij geen negatieve gedragingen hoeft te vertonen om aandacht te kunnen krijgen. Verveling voorkomen is het antwoord op het probleem. Voor het alleen laten goed moe maken en de voertijden zodanig aanpassen dat de hond niet nodig hoeft tijdens het alleen zijn of de hond voeren met de Buster Cube of Activity Ball. U vangt dan meerdere vliegen in één klap: verveling wordt voorkomen, de hond wordt moe en voldaan gemaakt en de voertijd wordt aangepast. Voor wie het speelgoed niet kent: de Buster Cube is een kubus met een gat en een cilinder en de Activity Ball is een bal met twee gaten. Door te spelen vallen er af en toe brokjes uit, die behalve als voer, ook als beloning voor het spelen werken. Indien er toch eens een drolletje moet worden opgeruimd doe je dit best zonder aanwezigheid van de hond. Het is beter de hond eerst op een andere plek te zetten, zodat hij niet kan zien wat jij doet.

Kleine ruimte
Honden die steeds te lang worden opgesloten in een te kleine ruimte zijn ook geneigd om coprofagie te vertonen. Honden willen graag een proper nest. Dat zien we al bij jonge honden als ze hun eerste stappen zetten in de zindelijkheid. Zij doen hun behoeften steeds zover mogelijk van hun slaap, eet en drink plekken. Zit de hond echter in een te kleine ruimte, dan heeft hij niet de kans om zijn behoeften ver genoeg weg te deponeren en moet hij zijn nest wel bevuilen. Om het nest weer rein te krijgen gaat hij dan vanzelfsprekend zijn eigen drolletjes opeten. De oplossing voor dit probleem ligt voor de hand. Zorg ervoor dat de hond een voldoende groot hok heeft of laat hem liever een keertje meer uit, zodat hij de kans heeft zijn behoeften ver weg van zijn nest te doen. Natuurlijk is het nodig dat de baas het hok van de hond goed schoon houdt, zodat de hond zelfs niet de kans krijgt tot coprofagie. Ook hierbij geldt weer: laat de hond er niet bijzijn wanneer u aan het schoonmaken bent.
Voeding en vraatzucht
Voeding kan natuurlijk ook een reden tot

coprofagie zijn. Hiervoor kunnen zeer veel verschillende oorzaken zijn. Door een tekort aan essentiële voedselbestanddelen is het mogelijk dat de hond dit tekort bij probeert te werken door de uitwerpselen van andere dieren te eten. Deze tekorten kunnen ontstaan door slechte werking van de spijsvertering, kwalitatief minderwaardig voer, tekort aan vitaminen, parasieten en veel meer. Vanzelfsprekend geeft een aangepast dieet hier de beste oplossing. Soms gaat men uit van een mogelijk tekort aan enzymen. Als remedie worden dan stukjes ananas aan het voer toegevoegd. Ook schijnt dan de smaak van de ontlasting minder aantrekkelijk te worden. Een andere mogelijkheid is het toevoegen van een ijzertablet aan het eten. Een nieuwe tip in relatie met voer is het geven van een eierkoek per dag. Als het gedrag gestopt is kunt u overgaan op één eierkoek per week. Bij veel honden werkt het succesvol. Belangrijk: Begin niet zelf met experimenteren maar bespreek het dieet van uw hond met de dierenarts.

Honger of pure vraatzucht kunnen ook redenen zijn tot poep eten. Honden die te weinig eten krijgen zullen alles eten wat ze tegenkomen, uitwerpselen van andere dieren waar nog verteerbare bestanddelen in zitten zullen ze dan zeker niet overslaan. Boven alles wat hierboven staat geschreven moet de ontlasting etende hond twee keer per dag gevoerd worden met een hoog verteerbaar voer. U moet in elk geval een hongergevoel bij uw hond voorkomen, die een hond vaker zal hebben als hij maar één keer per dag eten krijgt en/of gevoerd wordt met een slecht verteerbaar voer.

Professionele hulp
Meestal vinden de mensen coprofagie bij hun hond een vieze bedoeling, maar toch wordt het probleem zelden als voldoende erg beschouwt en laten ze het er maar bij. Toch kan, net zoals bij andere gedragsproblemen, een gespecialiseerde dierenarts of gedragstherapeut, dit probleem meestal snel uit de wereld helpen. Soms is het voor de baasjes niet makkelijk of zelfs onmogelijk om de ware oorzaak van de coprofagie te achterhalen en kunnen de specialisten u hierbij goed van dienst zijn.

Voorkomen is beter dan genezen
De reden waarom uw hond poep eet, is dus niet makkelijk te achterhalen. Een oplossing van het probleem is dus ook niet in een hand omdraai te geven. Voorkomen van het probleem is het eerste deel van de therapie. Voorkom het gedrag door poep in de kennels of in de tuin direct op te ruimen. Dat wordt al veel moeilijker als het probleem zich juist voordoet in het park of het bos. In ieder geval is het stellig af te raden uw hond in de tuin uit te laten. Aan de lijn uitlaten is meestal de enige oplossing. Een muilkorf gebruiken kan ook, maar dan loopt u de kans dat uw hond een ander minder prettig etiket op de kop gedrukt krijgt van de andere wandelaars. Extinctie, oftewel uitdoving, is een leermethode die niet gemakkelijk is vol te houden. Toch ontkomt u er niet aan; voorkomen is beter dan genezen.

Straffen en belonen
Het straffen van poep eten is erg moeilijk. Zoals al gezegd, poep eten is sterk zelfbelonend gedrag en straffen is alleen

effectief als u uw hond kunt betrappen op het willen gaan eten van poep. Straffen op 'heterdaad' is al te laat. De beloning- poep eten- gaat dan al vaak boven de straf uit. Ook zal de hond leren dat hij voortaan sneller moet zijn met het opeten. Als u wilt dat de straf wordt gekoppeld aan het poep eten en niet aan u, zult u van goeden huize moeten komen. Ruiken aan ontlasting is heel natuurlijk voor honden, dat mag nimmer bestraft worden. De moeilijkheid zit hem in de korte tijdspanne tussen ruiken en eten. Die is vaak te kort om effectief te straffen. De Dog Training Disks (ook wel Fisher Disks genoemd), ontworpen door de Engelse gedragstherapeut John Fisher, kunnen uitsluitsel bieden. Deze vijf schijfjes aan een koordje worden vooraf geconditioneerd als onplezierig. Het geluid van de schijfjes verteld de hond ogenblikkelijk te stoppen waarmee hij bezig is. Alles in het begin aangelijnd, uiteraard. U gebruikt de Disks precies op het moment dat de hond naar de poep wil toehappen. U gooit de Disks vlak naast de hond (die hiervan schrikt), zodat hij na verloop van tijd deze hapbeweging gaat associëren met iets vervelends dat gaat komen. Het feit dat de hond het toehappen en de daarop volgende vervelende ervaring niet aan u gaat koppelen, maar aan iets wat uit de lucht komt vallen, maakt dat de hond ook zonder uw directe aanwezigheid later de poep laat voor wat het is. Nog belangrijker dan straffen is belonen van het gewenste gedrag. Zodra de hond een hoop voorbij loopt zonder consumptie moet hij daarvoor beloond worden; verbaal en/of met iets lekkers. Dat geldt evenzogoed als u uw hond vooraf hebt moeten waarschuwen of corrigeren (schijfjes). Niets is vanzelfsprekend, ook goed gedrag niet!
Een laatste paardenhulpmiddel in dit artikel is het onsmakelijk maken van de ontlasting door te besprenkelen met iets vies in de vorm van bijvoorbeeld pepers (tabasco bv.) . Deze manier om het probleem op te lossen is een lastige, want het is alleen effectief wanneer alle ontlasting onsmakelijk gemaakt is. En dat alles maakt het oplossen van dit probleem lastig maar redelijk goed te behandelen.